 |
| Edward Scissorhands- Johnyy Depp ve Winona Ryder |
Dünyada yapılabilecek en güzel eylem ne? deseler, cevabım kesinlikle "SEVDİKLERİMİZE DOYASIYA SARILABİLMEK" olur.
Böylesine güzel bir eylemden hoşlanmamak, onu yok saymak mümkün olabilir mi ? Ama ben babasına bu güne kadar hiç sarılamamış insanlar tanıyorum. O insanlar belki farkında değiller ama, içlerindeki sevgi tanımı hiç bir zaman tam dolu değil... Bir insanı severiz, karşılık beklemeden, maddiyat ile değil, tamamen duygularımızla... Ailemizden biri olur bu kişi,arkadaşımız olur, sevgilimiz olur en çok da ... Ama sarılmadan o sevmeyi tamamlayabilir miyiz? Bu düşünülebilir mi?
Ülkemiz garip bir ülke... Yeri geldiğinde çok sevdiğim yeri geldiğinde soğuduğum... Ama doğma büyüme buralı olduğum, dünyanın neresinde olursam olayım da Türkiyeli olacağım yer... Biliyorum insanla alakalı sevme eyleminin niteliği, insanın duygu dünyasıyla bağlantılı... Ama tanımıyorum ki başka ülkenin insanlarını çok fazla. Yapabileceğim istatistik Türk insanıyla sınırlı. Ama şunu biliyorum ki, en basit sevme eylemi olan sarılmak bile ulu orta yapılamayacak bir şey oluveriyor bazen canım ülkemde.Tabi ki karşı cinsle yapılan sarılmadan bahsediyorum.
İstanbul'da yaşıyorum. Düzenli hayatı var denilebilecek bir semtte. Buna rağmen gözler aynı göz, ayıp kavramı tanımlayamadığım ve tanımlayamacağım kadar farklı. Ama şaşırmıyorum çünkü ben yeri geldi çocuğunu sırf erkek adam bebek sevmez diye kucaklamayan adam gördüm....Ne acı değil mi ? ve o bebeğin büyüdüğünde yalnızca sarılan iki insana suç işliyormuş bakışları atacak olması ne kadar tesadüf olabilir ki ? Biz de bir zamanlar çocuktuk değil mi? Ben sevgiyle büyüdüm. Babamın kral koltuğu dediği kucağında, yanında oturarak...
Süt kardeşler filmini bilir misiniz? Gulyabani vardı hani... O her çıktığında babamın sırtına kafamı gömerdim. O benim ritüelimdi.Hala da sarılırım ona... "iyi geceler" derken.
Ve sevgilime... aşkıma sarılıyorum ben. Çünkü biliyorum ki hayat çok kısa, zaman geçirdiğimiz bir günün sonunda evlerimize ayrılırken, yol ortasında sarılıyorum ona.Saçlarını okşuyorum, bazen havaya kaldırıyor o da beni şöyle bir döndürüyor etrafımda. Bunun yanlış olmadığını biliyorum, dünyadaki en son yanlış bile olamayacağını da ...
Sevmek çünkü bu sevebilmek her şeyden önce...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder